นำเสนอ ซีเจ เอ็นเตอร์เทนเมนต์
จัดสร้างโดย Sidus Pictures Production
'ผมจะเป็นความทรงจำให้คุณเอง..ที่รัก' A Moment to Remember (2004) Director's Cut
นี่..เจ้าหนุ่ม
ขอไฟต่อบุหรี่หน่อยสิ
ไม่ใช่ ไฟแช็คน่ะมีมะ
ว่ากันว่า เมื่อความทรงจำเลือนหายไป..
เราก็ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ
อ้อ ความทรงจำ!
เมื่อความทรงจำหายไป เราก็เหมือนไม่มีวิญญาณ
ก็แค่ว่าต่อๆ กันมาน่ะ
นี่เจ้าหนุ่ม ฉันจะบอกเรื่อง ความทรงจำให้อย่างนะ
ตอนที่นายเดินมาทางฉันเนี่ย
ฉันเห็นนายสูบบุหรี่อยู่
นั่นล่ะความทรงจำของฉันล่ะ
รู้อะไรมะ ว่าฉันมานั่งรออะไรอยู่นี่
ไม่ใช่เพราะไฟต่อบุหรี่หรอกนะ
ฉันน่ะกำลังรอแสงสว่างอยู่ต่างหาก
การได้แบ่งปันไฟต่อบุหรี่ ก็เหมือนกับได้แบ่งปันแสงสว่างแหละน่า
เพราะงั้น..
นี่เจ๊..
มีไฟแช็คมะ
เมื่อไร ฉันจะได้ดูดวะเนี่ย
รถไฟขบวนต่อไปกำลังจะเทียบชาญชาลา
กรุณายืนรอหลังเส้นเหลือง
70 เซนต์ครับ
รับมา 1 เหรียญนะครับ
บ้าเอ๊ย อีกแล้วเหรอเนี่ย
นี่ครับ
เร็วสิคุณ
เอ้า เร็วเข้าสิ!
ท่าทางคุณคงรีบน่าดูนะครับ
งั้นพี่ก็เลิกกับเค้าแล้วจริงๆ น่ะสิ
ก็บอกแล้วใช่มั้ยเล่า
เห็นมะ ว่าแล้วเชียว
ลูกกินอะไรมารึยัง หิวมั้ยลูก
พ่อต้องฆ่าพี่แน่ๆ
นั่นใช่หล่อนมั้ย
หน้าตาก็ไม่ได้ใสซื่อเลยซักนิด
ดูสายตาหล่อนเข้าสิ
เจ้าเล่ห์ชัดๆ
- ชอบโต๊ะทำงานมั้ยครับ - ค่ะ
ยินดีต้อนรับเข้าสู่ทีมของเรานะ เริ่มงานวันแรกในชั้นนี้เป็นไงบ้างครับ
ท่าทางคุณเป็นผู้ยิ้งผู้หญิง แล้วก็บอบบางขนาดนี้...
จะทำเสื้อผ้าผู้ชายได้เหรอครับ
ช่วยชี้แนะด้วยนะคะ ฉันจะพยายามค่ะ
ฉันมั่นใจว่าคุณทำได้แน่
ท่าทางเหมาะกับงานออก
ฉัน แอนนาจัง ค่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ฉัน คิม ซูจิน
ได้ฟังเรื่องคุณมา ก็มากโขอยู่
จากยองมินน่ะค่ะ ภรรยาของแฟนเก่าคุณไง
เราสองคนเป็นเพื่อนกันสมัยมหาวิทยาลัยน่ะค่ะ
อ้อ แล้วเค้าสองคนก็ ไม่ได้เป็นสามีภรรยากันอีกต่อไปแล้วล่ะ
แค่นี้พอมั้ยคะ
สั้นลงอีกค่ะ
แค่นี้ล่ะ
แน่ใจเหรอคะ
ไม่เห็นจะเข้าใจเลย
ไอ้การตัดผมสั้นเนี่ย ไม่ได้ช่วยให้ลืมอดีตซักหน่อย
เดี๋ยวก่อนค่ะ!
แค่นี้ก็พอค่ะ
อย่าไปยึดติดนักเลยค่ะ
เวลาจะช่วยเยียวยาทุกอย่างเอง
ได้ออกมาข้างนอกกับลูกสาวตัวน้อยทั้งที พ่อรู้สึกดีชะมัดเลย
พ่อไม่เกลียดหนูเหรอคะ
หนูทำให้เสื่อมเสียชื่อเสียง วงศ์ตระกูลนะคะ
พ่อต้องขึ้นโรงพักตั้งหลายหน ก็เพราะหนู...
พ่อเคยด้วยเหรอ
การลืมอะไรง่ายๆ เนี่ยมันเป็นพรอย่างนึงนะ
ลืมอดีตที่ผิดพลาดไปเถอะลูก
มาเริ่มต้นกันใหม่ให้สดใสดีกว่า
พ่อไปไม่นานหรอก จะลงมาด้วยกันมั้ย
พ่อไปเถอะค่ะ
ฝุ่นน๊าหนา!
ด้วยสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิอันชวนฝัน รอบๆ ข้างคุณ
นี่คือเพลงที่จะปลุกคุณจากภวังค์
แล้วพบกันใหม่วันพรุ่งนี้ และนี่คือเพลงสุดท้ายของวันนี้
La Paloma
แกเป็นบ้าอะไรของแกเนี่ย
ถ้าเราไม่รีบทำให้เสร็จๆ ซะตั้งแต่ตอนนี้ แกจะทำยังไงกัน ฮ๊ะ
นี่ฉันกำลังพูดกับกำแพงอยู่เหรอเนี่ย
พูดไปก็วกกลับมาที่เก่า อย่ามาทำให้ผมเสียเวลาน่า!
- แกมันไอ้.. - มีอะไรกันเหรอ
ท่านครับ!
รถขนซีเมนต์มาถึงนี่หมดแล้ว
แต่ไอ้เวรเนี่ยมันไม่ยอมให้ พวกเค้าลงมือซักที
แกไม่รู้รึไงว่ามันจะเสียหายขนาดไหน ถ้าต้องส่งพวกเค้ากลับไป
ได้ งั้นก็เชิญเลย เทให้ท่วมไปเลยนะ ไม่ใช่ปัญหาอะไรของผมอยู่แล้ว
แล้วอย่ามาคร่ำครวญทีหลังล่ะ เวรเอ๊ย!
แก.. นี่มันคิดว่ามันใหญ่โตมาจากไหนกัน
เดี๋ยวสิ... นายเป็นหัวหน้างานใช่มั้ย
ชื่ออะไรล่ะเรา
นี่คุณถามผมรอบที่ 30 แล้วนะครับ! ชอย ชุลซู ไงครับผม
ขอโทษที คุณชอย
มีปัญหาอะไรกัน
ปัญหาอะไรน่ะเหรอ
ก็ไอ้ซากเนี่ย มันไม่แข็งแรงพอ ที่จะรองรับคอนกรีตน่ะสิครับ
- บ้าจริง! - ฝนตกฟ้าแทบถล่มอาทิตย์ก่อน
แล้วแม้แต่นั่งร้าน เราก็ยังทำไม่เสร็จด้วยซ้ำไป
ถ้าเกิดมันพังลงมา หลังจากคนย้ายเข้าไปอยู่แล้วล่ะ
พังงั้นเหรอ อย่าทำตัว เป็นตัวซวยหน่อยเลย ไอ้หนู!
เอาล่ะ คุณชอย ไหนพาฉันไปดูหน่อยซิ
ไม่มีทางที่เราจะทำเสร็จ ภายในพรุ่งนี้เช้าหรอกครับ
ไว้มะรืนค่อยทำเถอะ เพื่อผลประโยชน์ของตัวคุณเอง
แกไม่รู้ตัวว่ากำลังพูดอะไรออกมาหรอก
แกมันก็แค่ช่างทาสีกระจอกๆ!
ฟังนะ ผมกำลังบอกคุณ จากประสบการณ์ของผมนะ
ถ้าทำวันนี้ มันพังแน่
อยากเป็นข่าวพาดหัวรึไง
อารมณ์ร้อนอะไรขนาดนี้นะ!
ใครเหรอคะ
ไปหาอะไรกินกันดีกว่า
ฉันคิดว่าป่านนี้คงจะซ่อมเสร็จเรียบร้อยแล้วซะอีก
ผมซวยแน่เลย!
เค้าต้องไล่ผมออกแน่ๆ
ผมให้เพื่อนทำโปรเจคนี้ แต่เค้าฉกเงินหนีไปแล้ว
ซวยจริงๆ จ่ายตังค์ให้เค้าไปหมดแล้วด้วย
พระเจ้า
เดี๋ยวฉันจะลองดูว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง
มันต้องมีทางสิน่า
จริงเหรอครับ
ยังไงกัน
ฉันพอจะรู้จักคนอยู่บ้างนะ
จริงเหรอคะ พ่อ
แน่นอน! พ่อเป็นกำลังเสริม คนโปรดของลูกไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ซักหน่อยค่ะ! พ่อเป็นคริสต์มาสของหนูต่างหาก!
อะไรนะ
หนูหมายถึงซานตาคลอสน่ะค่ะ
พอๆ พ่อจะส่งคนไปละกัน
ให้คนของเราตกลงกับเค้าซะ
เข้าใจมั้ย
เค้าน่ะ...ขี้โวยวาย แล้วก็อารมณ์ร้ายมากๆ
อย่าไปวุ่นวายกับเค้านักล่ะ
ดีใจที่คุณมาถึงซะทีครับ!
เชิญดื่มกาแฟที่ห้องของผมก่อนครับ
งานที่จะต้องทำ อยู่ไหนล่ะ
ทางนี้ครับผม
แผนผังล่ะ อยู่ไหน
เราไม่มีหรอกครับ คนเก่าหอบหนีไปแล้ว
ทำไมวอลเปเปอร์ขาดลุ่ยแบบนี้ล่ะ
นี่คุณครับ! ขอโทษทีนะครับ
ได้โปรดอย่าทำเลยครับ! เราไม่มีเวลาเหลือแล้ว
นี่เค้าเรียกว่าทำแบบลวกๆ ต้องพังมันทิ้งให้หมด
เดินกลับบ้านเหรอ
ค่ะ..เอ้ย ไม่ใช่ค่ะ!
ฉันกำลังจะขึ้นรถม... ไม่ใช่สิ แท็กซ... ฉันจะขึ้นแท็กซี่น่ะค่ะ
เป็นอะไรรึเปล่า
ไม่ค่ะ
นี่คุณขายไอ้พวกนี้ ที่รถไฟใต้ดินรึไงเนี่ย
อ๋อ พวกนี้น่ะเหรอคะ คือฉันทำปากกาหายประจำน่ะค่ะ
ไม่เสียตังค์ซ่อมประตูบานเลยเหรอคะ
เข้าทางนี้ละกัน
เดี๋ยวค่ะ! เดี๋ยว!
จับนี่ไว้
ค่ะ
นั่งได้มั้ย
ไม้เบสบอลเอาไว้ทำอะไรเหรอคะ
นี่คุณพกเอาไว้ตีคนอื่นเหรอคะ
ทำไมต้องตีคนอื่นด้วยล่ะคะ
ฉันขอโทษนะคะ
เรื่องอะไร
ที่ดื่มโค้กคุณวันนั้นน่ะ
คือฉัน คุณก็รู้นะคะ.. ฉันน่ะ..คือ..
อ๋อ ขี้ลืมค่ะ!
แล้วไหง จำฉันได้ล่ะ
นี่ทางออกใช่มั้ยน่ะ
นี่ วันนี้เธอจะไปพบใครบางคนใช่มะ
กล้าดียังไงฉายเดี่ยวไปสอยผู้ชายมายะ
ผู้ชายเหรอ
พวกเธอเนี่ยน่า...
มองหาใครอยู่เหรอครับ
คือ เค้าอยู่ไหนนะ..
คนตัวสูงๆ ไว้หนวดน่ะเหรอ
เขามีงานเข้ามาน่ะ เลยมาไม่ได้
เห็นว่าได้มอบหมายงาน ให้คนอื่นทำแล้วล่ะ
ขอบคุณมากนะ ซูจิน
คุณพ่อคุณน่ะ เล่นกอล์ฟด้วยใช่มั้ย
เอาไว้ผมจะโทรไปนะครับ
- นั่นทำอะไรเจ๊ - อุ๊ย! ตายล่ะ!
อยู่ไหนกันล่ะยะ ไม่เห็นแม้แต่วิญญาณด้วยซ้ำ
ฉันปวดฉี่อะ!
- เขาต้องไปฉี่นะยะ! - เงียบก่อนน่า!
ไว้ใจฉันหน่อยเหอะน่า ป่ะเร็ว
ไอ้คุณปาร์คน่ะห่วยแตกสิ้นดี
ไม่เคยจ่ายตรงเวลาซักครั้ง
แกต้องเล่นแง่แล้วล่ะ ไม่งั้นน่ะพวกเราอดตายชัวร์
หนนี้เค้าจ่ายตรงเวลาเป๊ะแน่
ฉันไม่สนแนวของเค้าหรอกน่า
ไม่แคร์ด้วยว่าจะทำงานอะไรกันแน่
อุ๊ย นั่นที่เราจะไปกันใช่มั้ย
พวกแกไม่มีเงินเก็บเลยหรอไง
ไม่ใช้ตังค์ ก็ไม่ต้องเสียตังค์
แล้วก็ถึงเวลาแล้วด้วยที่แก ไอ้กิบงแต่งงานซะทีสินะ
เธอรู้จักพวกเค้าด้วยเหรอ
กิจการเป็นไงบ้างล่ะ
อะไรเหรอคะ
ที่ขายปากกาน่ะ
คือพวกเราบังเอิญผ่านมาทางนี้น่ะค่ะ
เรามีนัดกัน.. แล้วก็มาเจอคุณเนี่ยแหละ
เชิญนั่งเลยครับ สาวๆ
ขอแก้วกับตะเกียบเพิ่มด้วยครับ!
เชิญนั่งครับ!
นี่เธอยังมองหน้าเค้าไม่จุใจ อีกเหรอไงเนี่ย
คิม ซูจิน!
จองตั๋วเครื่องบินให้ที! ฉันจะไปชนห่าน!
ทำไมคุณไม่ย้ายไปอยู่กับเค้าเลยล่ะ
เค้ามีเงินเยอะออกจะตายไป
ถ้าดื่มหมดนั่นล่ะก็ เราจะไปด้วยกัน
แล้วถ้าไม่ล่ะ
เราก็จะเป็นคนแปลกหน้าต่อกัน ไปจนวันตาย
ฉันเหรอคะ ฉันไม่เคยเล่นมาก่อนเลยนะ
กางขาออก
ก้มลงนิด
แล้วหวดแบบนี้นะ
ว้ายย..
หยิบไม้ขึ้นมา!
อุ๊ย!
มันหนักอ่ะ
ลูกจะพุ่งมาแล้วนะ!
เพ่งไปที่ลูกบอลสิ
ไม่ทันแล้ว!
คุณใส่อะไรอะคะ
ทายสิ
กลิ่นนี้ทำให้ฉันรู้สึกแปลกๆ ชอบกล
เหมือนเตือนให้ฉันนึกถึงวันเก่าๆ
ไม่รู้ว่าคุณพ่อ หรือว่าคุณลุงกันนะ
มันทำให้ฉันรู้สึก...
เหมือนอย่างกับว่ากำลัง ตกอยู่ในห้วงแห่งความฝัน..
- นี่ - ..อะไรทำนองนั้นน่ะ..
ร้านตัดผมเค้าใส่ให้น่ะ
นี่อะไรเหรอคะ
ไหน
เนี่ย
ไม่มีอะไร!
นี่คุณกำลังเรียนอยู่ หรือว่าจะสอบอะไรรึเปล่าคะ
นี่!
ถ้าเปิดล่ะก็ ออกไปจากนี่ได้เลย
นี่ใครคะ คุณตาของคุณเหรอ?
ช่างจำเพาะเรื่องวัด..
คืออะไรเหรอคะ
ก็คือคนที่สร้างวัดนั่นแหละ เค้าเป็นครูของผม
มีอัลบั้มรูปมั้ย รูปสมัยเด็กมีบ้างมั้ย
นี่คุณเป็นอะไรกับเจ้าหนูจำไมรึเปล่าน่ะ
ก็แค่อยากดูรูปสมัยคุณยังเด็กเท่านั้นเอง
ผมไม่มีหรอก
ผมน่ะเป็นแต่ผู้ใหญ่เสมอแหละ
เคยเล่นไอ้นี่มั้ย
เชิญวางพนัน
แม้แต่สุนัขที่เหลือบมองก็ยังทัน
แม่คุณบรรลุค่ากับข้าว พ่อคุณบรรลุค่าบุหรี่
วางพนันเป็นเท่าตัว
อย่าปล่อยให้โอกาสหลุดลอย..
โชคอยู่ในกำมือคุณแล้ว
สอยมันขึ้นมา!
อีกรอบนะ เชิญวางพนัน
แม้แต่สุนัขที่เหลือบมองก็ยังทัน
แม่คุณบรรลุค่ากับข้าว พ่อคุณบรรลุค่าบุหรี่
วางพนันเป็นเท่าตัว
อย่าปล่อยให้โอกาสหลุดลอย..
โชคอยู่ในกำมือคุณแล้ว
คุณแพ้อีกแล้วเหรอเนี่ย
มีอะไรดีๆ เกิดขึ้นรึเปล่าครับ
คุณคงพบช่องโหว่อะไรบางอย่างสินะ
มันบอบบางเกินกว่าจะเอาไปก่อสร้าง
แต่ไม่รู้นะ แอนนาจังเค้าจะพูดอะไรรึป่าว
ทุกอย่างย่อมมีข้อบกพร่อง
เธอยิ่งน่ากลัวๆ อยู่ด้วย
อย่ากังวลไปเลย
วิหคที่โผลบิน ไม่มีเวลาที่จะมาว้าวุ่น หรอกนะ
เอะคำพูดนั่นมัน
เป็นคำพูดของยองมิน
ตอนนี้เค้าเป็นยังไงมั่ง
ผมไม่ได้เจอเค้าพักใหญ่แล้ว
ใช่แล้วหละ
มันเกิดขึ้นได้กับทุกคน
ที่เราทำไปก็เพราะรัก
ว่ากันว่าคนที่มีความลังเล
ไม่สามารถหยุดเราจากความรักได้
ความรักที่โง่เขลา
เฮ้! เกิดอะไรขึ้นกับกบ ที่ถูกทุบด้วยก้อนหินงั้นหรอ?
กบอะไร?
เธอบอกว่า นี่มันก็แค่เด็กเล่นกัน
เฮ้! ไม่ใช่การฆ่าคน หรือการขโมยของเท่านั้นที่เป็นบาปนะ
มันได้เป็นมากกว่าบาปให้แก่เด็กคนนั้น
ใครจะสนหละ ว่าเด็กคนนั้นจะรู้สึกยังไง
ฉันก็คือกบตัวนั้นแหละ
บ้าชะมัด
ไปกินข้าวเหอะ
คุณพูดถูกแล้วหละ
ฉันรู้ตัวดี
มันเป็นความผิดของฉันเอง
เพราะงั้นฉันถึงเป็นแบบนี้ไง
ฉันพยายามขอโทษกับทุกคน
- แต่.. - ลืมมันเหอะ
ตกลงนะ?
...................
.....
ทำไมเธอไม่ซื้อไปหละ เดี๋ยวพวกฉันออกเงินให้ก็ได้
มันสนุกดีออก
แล้วก็มันช่วยทำให้ความสัมพันธ์ของเราดีขึ้นด้วย
คนดีๆ เยอะแยะ ทำไมต้องเป็นช่างไม้ด้วยก็ไม่รู้
พอดีเป๊ะ
ไม่ต้องรอนะ
จิตรกรที่แท้จริงกลัวแม้เพียงช่องโหว่เพียงเล็กน้อย
เอาหละโชคดีทุกคน
ยังจะอุตส่าห์รออีก
บอกแล้วไงว่าไม่ต้องรอ
ลูกเจอคนที่ถูกใจบ้างมั๊ย?
ไม่คะ
ไม่ใช้ยูนละกันคะ
เอ๊ะ ลูกไม่เห็นบอกอะไรพ่อเลย
แล้วเค้าทำอาชีพอะไรหละ
ไม่เอาน่าพ่อ ขอให้หนูแน่ใจก่อนสิ
เค้าทำอาชีพอะไรลูก?
เค้าเป็นสถาปนิกอ่ะคะ
งั้นเหรอ?
พาพ่อไปพบเค้าหน่อยสิ
ไม่ดีกว่ามั้งคะ
ไม่งั้นเหรอ?
อืมมม.. หนูว่าไม่ดีกว่านะคะ
ไม่ได้จริงๆ อ่ะค่ะ
อืมมม.. พ่ออ่ะ
เชิญเค้ามาบ้านเราสิ
พ่อจะดูแลทุกอย่างให้เอง
ตกลงนะ?
ไม่มีทาง
ทำไมหละ
ไม่มีทาง!
ทำไมหละ
นิดหน่อยเองน่า
นี่
แล้วถ้าผมไปจะให้ผมไปทำอะไรกับครอบครัวคุณหละ
ก็แค่ไปพบพวกเค้าเท่านั้นเอง..
ถ้าคุณไปเราก็จะได้แต่งงานกัน
ทำไมหละ คุณไม่รักฉันเหรอ
คุณรักฉันรึป่าว?
มันอาจจะทำให้เราต้องห่างเหินกัน
มันยากนักเหรอแค่บอกว่า "ผมรักคุณ" น่ะ
ผมพยายามสำหรับเรื่องนี้แล้ว
คุณตื่นสักทีเหอะ เราไปกันไม่ได้หรอก
คุณเป็นเหมือนหงส์ฟ้า ส่วนผมมันก็แค่หมาวัด
ถ้าคุณไม่มีฉันคุณจะเป็นยังไง?
ถ้าเราได้อยู่ด้วยกัน ยังไงเราก็ไปกันไม่รอด
คุณมายังไงก็กลับไปอย่างนั้นแหละ มันดีที่สุดแล้ว
ร้องไห้เป็นเด็กๆ ไปได้
คุณจะลืมครอบครัว กับความเป็นตัวคุณได้รึป่าว
นี่
ทำไมคุณถึงได้ชอบผมนัก?
จำร้านนี้ได้มั๊ย ?
ไม่เลยสักนิด
กลับไปซะ
ฉันกลัวน้า!
อะไรที่ทำให้ผู้หญิงมีความสุขที่สุดหละ?
ทำไมหละ ทำไมผู้ชายถึงได้กลัวการแต่งงานนัก?
ผู้หญิงอยากที่จะรักและสร้างครอบครัวที่อบอุ่นนะ
นี่อร่อยดีนะ
ทำไมไม่ใช้ไอ้นี่ทุบมันหละ
ผมคงจะดูแลคุณไม่ได้หรอก
ไม่สิ จริงๆ แล้วผมยังไม่อยากจะผูกมัดอะไรมากกว่า
ทำไมหละ
คุณกลัวผม ?
อะไรนะ
ผมว่าเราเป็นเพื่อนสนิทกันจะดีกว่ามั้ย
คุณรู้รึป่าวว่าชีวิตคู่มันโหดร้ายแค่ไหน?
ถ้าเราแต่งงานกัน
เราจะมีความสุขจริงๆ เหรอ?
พ่อ!
แปลกใจอะไรเหรอ?
ลูกเชิญพวกเรามาเองนะ
คุณ..
คุณรู้จักเค้ามาก่อนเหรอ?
พูดอะไรหน่อยสิคะ
ลูกจะไปไหน?
หนูจะไปห้องน้ำหน่อยคะ
เอ่อ ขอโทษนะครับ
เดี๋ยวผมจะพาไปห้องน้ำข้างล่าง
พ่อแม่คุณหละ?
เธอไม่ได้บอกคุณเหรอ ?
คุณมีที่อยู่เป็นของคุณเองรึป่าว?
ถ้าคุณไม่มีอะไร ผมขอกลับก่อนละกัน
คุณถูกไล่ออก
ทานให้เสร็จก่อนค่อยไปเถอะคะ
อืมมม.. ฉันหมายถึง รอให้ซูอิน กลับมาก่อน
นั่งลงเดี๋ยวนี้นะ!
ขอตัวก่อนนะครับ
ผมขอโทษสำหรับเรื่องนี้ด้วยนะครับ
ผมจะไม่..
ซูอิน!
ซูอิน! ตื่นสิ!
ซูอิน!
ตอนนี้เธอปลอดภัยแล้วนะคับ
เธออาจจะมีอาการอ่อนเพลียเล็กน้อย
แต่เธอจะรู้สึกดีขึ้นเอง เมื่อเธอตื่นขึ้นมา
'สิทธิบัตตรับรองการเป็นสถาปนิก'
ร้อนนน!
นี่ ฉันทำผิดอีกแล้วเหรอเนี่ย
ยังไม่ได้อาบน้ำอีกเหรอ?
อืม
งั้นเหรอ
ก็ใช่น่ะสิ
แน่ใจนะ?
คุณล้างหน้าอกรึยัง?
ไม่รู้สิ
รักแร้หละ?
ลองคิดดูสิ
แล้วเท้าหละ
ไม่ถามอะไรแล้วใช่ม้า เลิกมองได้แล้วหน่า
มันยังไม่ดีเท่าที่ควร
พวกคุณคงต้องทำมันใหม่อีกรอบ
คราวนี้อะไรอีกหละ
พวกเราจะตายอยู่แล้วนะ
ลองมองจากตรงนี้สิ
ทำใหม่อีกรอบ
มันยังไม่ตรงเลยนะ
อีกรอบงั้นเหรอ
ไม่เอาหน่า นี่ยังไม่ดีพออีกงั้นเหรอ
ไม่มีใครมันจะมาสังเกตหรอกน่า
ดูนี่นะ ดูรอยตำหนิตรงนั้นสิ เห็นมั๊ย
มันเป็นสามเหลี่ยมขึ้นมา
แล้วก็ช่องว่างตรงนี่ด้วย
ยังไงซะ ก็ต้องทำใหม่
ลองดูอีกครั้งละกัน ตกลงนะ?
เอาก็เอาวะ
ใครไปเห็นด้วยกับแกมิทราบ ไมแกไม่ทำมันใหม่เองหละ
นี่คุณอีกแล้วเหรอ
ดูซิ คนโง่ที่ไหนกำลังพล่ามอยู่
ไอ้แบบนี้ มันยังไม่ดีอีกงั้นเหรอ!
แกคิดว่าแกเป็นใคร ฮ๊ะ ก็แค่จิตรกรกระจอกๆ
สวัสดี คุณชอย
นี่คุณหวัง ทักทายซะสิ
คุณคงจะเคยพบเค้าแล้ว
ดูคุณสบายดีนะ
ขอแสดงความยินดีด้วยกับทุกสิ่ง
ผมปรึกษาเรื่องเวลา กับพ่อตาของคุณแล้วหละ
คุณคิดว่าที่นี่เป็นยังไง
อะไรนะครับ
ผมจะสร้างอะไรที่นี่ดี?
มันอาจจะยากไปสักหน่อยครับ
คุณอาจจะทำอะไรกับมันไม่ได้เลย
อย่างงั้นเหรอ..
แต่ยังไงผมก็จะสร้างมัน
ถ้าคุณจะสร้างบ้านนะ
ก็ต้องเอาต้นไม้ต้นนั้นออกไป
ต้นไม้ที่ขึ้นเองตามธรรมชาติ มันต่างจากต้นไม้ที่คนปลูก
บ้านที่
สมดุลกัน
เอ่อ..
ทั้งด้านในและด้านนอก
คุณเห็นต้นสนที่อยู่ตรงนั้นมั้ย?
มันยอดมากใช่มั้ยล่ะ?
มันมีเหตุมีผลนะ
ตอนที่มันยังเป็นต้นเล็กๆ มันอาจจะเคยอยู่ใต้ก้อนหิน
หรือไม่ก็โดนต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ข้างๆ บังไว้
พูดง่ายๆ ก็คือมันอยู่ผิดที่นั่นเอง
ก็เหมือนต้นสนบนหน้าผานั่นแหละ
นี่ มันยังไม่แห้ง
อย่าเพิ่งจับ
งั้นเรามาพูดถึงเรื่องเนื้อหาโดยรวมกันเถอะ
เนื้อหาโดยรวม?
งานออกแบบของคุณมาจากไหน?
มาจากไหน?
อืม..ฉันหมายถึง
อะไรเป็นแรงบันดาลใจน่ะ?
ภรรยาของผมเป็นแรงบันดาลใจ
ผมมีโอกาสได้เห็นเธอมีความสุข กับครอบครัวของเธอ
และนั่นมันพิเศษมากสำหรับผม
ฉนั้น..
ถ้าเราเดินไปตามทางลาดนี่
แล้วมองไปรอบๆ ห้องอันว่างเปล่า
ผมจะสร้างเรื่องราวเอาไว้ข้างใน
และคิดเรื่องการตกแต่งภายในก่อน
นี่คือค้อน ของปู่ของซูจิน
ซุลซู
นายรู้จักพระเยซู ใช่มั้ย?
รู้รึเปล่าว่า พระองค์เคยเป็นช่างไม้มาก่อน?
ช่างไม้เป็นอาชีพที่ศักดิ์สิทธิ์
ซุลซู
รู้รึเปล่าว่าช่างไม้ตัวจริง ต่างจากช่างไม้ตัวปลอมยังไง?
ลองไปที่ร้านดูสิ
มีช่างไม้ตัวปลอมมากมาย
พวกนั้นมัวแต่ติกันเรื่องเนื้อไม้
แต่ช่างไม้ที่แท้จริงน่ะ
เมื่อเค้าจะมองที่เนื้อไม้
เนื้อไม้คืออะไรล่ะ?
มันก็คือความเป็นไปได้ไง
เนื้อไม้ทำให้คุณนึกถึงอะไรได้หลายๆ อย่าง
ช่างไม้ที่แท้จริง จะสามารถมองออก
มันก็เหมือนคนนั่นแหละ
นายคิดผิดมาตลอด
แล้วก็ยังคิดผิดอยู่เช่นนั้น
แต่ฉันเห็นเนื้อแท้ของนาย
นายรู้ใช่มั้ยว่าฉันหมายความว่ายังไง?
นายชอบรึเปล่าล่ะ?
แทนที่จะเน้นที่ผนังสวยๆ
ผมคิดว่า..
คนเราเคลื่อนที่ยังไงใต้หลังคา
พูดต่อไปสิ
ผมหมายถึง..
ความจำเป็นในแง่ภูมิศาสตร์
เราควรพิจารณา ถึงการเพิ่มระบบระบายน้ำด้วย
เอ่อ..
นี่คือ..
ส่วนที่ใช้เชื่อมต่อระหว่างเสากับวงกบประตู
พวกเราวางแผนที่จะทำของตกแต่งทั้งหมด ด้วยงานแฮนด์เมคแบบนี้
ถ้าผม, หัวหน้าช่างไม้ และผู้เชี่ยวชาญด้านช่างไม้อย่างพวกคุณ
ช่วยกันทำโปรเจกต์นี้
ผมรับรองว่าเราจะทำเสร็จทัน ตามที่คุณต้องการ
แน่นอนว่า..
คุณต้องพิจารณาเรื่องงบประมาณ
งานฝีมือ จะทำให้งบประมาณสูงขึ้นนิดหน่อย
คุณได้เซ็นต์สัญญา?
พวกเรารออยู่นะครับ คุณซูจิน
ไว้คุยกันทีหลังนะคะ!
แบบนี้เหรอ? แบบไมเคิล จอร์แดน?
ไม่ ไม่
นั่นมันธรรมดาเกินไป
ฉันคิดว่า..
อืม..เดี๋ยวนะ
ในร้านอาหารตอนที่พนักงานเสิร์ฟ ถือถาดแล้วลื่นลงไป
เค้าจะเอี้ยวตัวทันทีโดยอัตโนมัติ
เหมือนกับว่าคุณสามารถทรงตัวได้ทุกสถานการณ์
อะไรแบบนั้นแหละ... คุณเข้าใจที่ฉันพูดมั้ย?
ยังไม่เสร็จอีกเหรอ?
ฉันไปทำงาน สายแล้วนะ
คนทำงานก่อสร้าง ชอบวันที่ฝนตก
คุณหัวเราะอะไร?
แค่ชาถ้วยเดียว
คิม ซูจิน!
นี่! ยิ้มจนปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้วนะเธอ
แต่งงานแล้วมีความสุขขนาดนั้นเชียว?
ฝนตกแบบนี้ ไม่ทำให้เธอรู้สึกเศร้าเหรอ?
วางกระเป๋าลงเถอะ ไม่มีใครเอาไปหรอก
ไม่ ฉันจะไว้ตรงนี้
ขอฉันถามอะไรหน่อยนะ
พวกเธอเคยหลงทางแถวถนนที่เดินบ่อยๆ กันบ้างมั้ย?
พวกเราไม่เหมือนเธอนี่
นี่ เธอก็หลงทางประจำเหมือนกันนั่นแหละ
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ฉันก็ไม่เคยลืมทางไปทำงาน
เธอลืมได้ยังไง เว้นแต่เธอจะแก่หงำเหงือก
ไม่นานมานี้ ฉันมีปัญหา
เรื่องหาทางกลับบ้าน
แปลกจังเลย
สามีเธอต้องใช้งานเธอหนัก ทุกคืนแน่ๆ เลย!
มันดูต่างไปนะ
อะไรเหรอ
ห้องครัวน่ะค่ะ
มันเป็นยังไง
มันเปลี่ยนไป
ใช่มั้ย?
ไม่ใช่เหรอคะ?
ไม่ต้องทำหม้อไหม้อีกต่อไปแล้วล่ะ
คุณชอบมั้ย?
ไม่
ฉันรักคุณ
เชิญค่ะ
หัวฉัน!
คุณทำอะไรน่ะ?
นั่งลงสิ
เมื่อเร็วๆ นี้ คุณเคยเป็นลมหมดสติบ้างมั้ยครับ?
สาเหตุจากเรื่องที่เครียดมากๆ..
หรือว่าสติแตกน่ะ?
เคยครั้งนึงค่ะ เพราะเลือดจาง
ส่วนเรื่องความเครียด..
จำเป็นต้องอัดเทปไว้ด้วยเหรอคะ?
อย่าไปสนใจเลยครับ มันอาจจะช่วยได้ตอนหลัง
แค่ตอบคำถามผมก็พอ
ฉันเคยรักคนที่แต่งงานแล้วค่ะ
แต่ว่าเค้าไม่มาพบฉัน ที่สถานีรถไฟ
ฉันก็เลยอกหัก รู้สึกเหมือนคนใกล้ตาย
ก่อนหน้านั้น 2-3 วัน
เมียเค้ามาทำร้ายฉัน
เธอจิกผมฉันขึ้นมา
ในกรณีที่ร่างกาย ต้องเจอกับความเครียด
ทุกคนก็จะตอบสนองต่างกันไป
อาการของคุณตอนนี้ อาจจะมาจากความเครียดขั้นรุนแรง
มาหาผมอีกทีอาทิตย์หน้านะครับ เราจะทำ MRI และ CT สแกนกัน
นี่ รับนี่ไป
ห้องทำงานสวยดีนะ
นายทำได้แล้วนะ หัวหน้า
ไม่ใช่หัวหน้าคนงานอีกต่อไปแล้ว
ฉันต่างหากเป็นหัวหน้าคนงาน
โต๊ะทำงานฉันอยู่ไหน อยู่ด้านหลังเหรอ
มันไม่สนุกเลย เราไปจากที่นี่กันเถอะ
เขายังไม่เสร็จเลย
นายเห็นอะไรมั้ย? ทุกคนเปลี่ยนไป
นายไว้ใจใครไม่ได้หรอก
ไปกันเถอะ เค้าเปลี่ยนไปแล้ว ไม่ต้องการไอ้นี่หรอก
มาเถอะน่า!
ซุลซู ทำนามบัตรให้ฉันด้วยสิ?
- นายไม่ต้องการนามบัตรหรอกน่า - ฉันจะมาเอาพรุ่งนี้นะ!
ไปเหอะ!
กลับมานี่ก่อน!
- เอานามบัตรให้ฉันใบนึงสิ - เดี๋ยวฉันทำให้แกเอง
ว้าว เธอน่ารักนะ
สาวๆ สมัยนี้ รู้จักแต่งหน้าแต่งตานะ
แต่ว่าไม่เก่งเรื่องเข้าครัว
ก็เหมือนฉันนั่นแหละ
แม่ดูกร้านโลกขึ้นนะ
แม่ชินกับการหนีหนี้แล้วนี่
แล้วตอนนี้ยังมีหน้ามาขอยืมเงินอีก
เวลาเหมาะซะด้วย
โผล่มาตอนที่ผม ขึ้นมาจากตม
ผมเป็นหนี้อะไรแม่เหรอ
แกไม่รู้อะไร ฉันภาวนาให้แกประสบความสำเร็จมากแค่ไหน
อย่าขี้เหนียวนักเลยน่า แค่ไม่กี่ดอลล่าร์
จิ๊บจ๊อยมาก
แม่ว่าจิ๊บจ๊อยเหรอ
แกดูดีขึ้นมากเลยนะ
โอ้ ลูกฉัน
เมียแก คงจะดูแลแกดีใช่มั้ย?
ตกลง เอาไง?
แกจะให้ฉันมั้ย?
แม่มีแฟนใหม่แล้วนี่
ไปขอไอ้แมงดานั่นสิ
อะไรนะ? แมงดาเหรอ?
นี่ ดูสิ แกพูดอย่างนี้กับแม่แกได้ยังไงกัน
แกนี่มันแย่ยิ่งกว่าแต่ก่อนซะอีก
แกคิดว่าแม่เอาเงินนั่น มาใช้เองเหรอ?
แล้วไม่ใช่เหรอไง?
แม่ก็รู้ ว่าไม่ควรไปยืมเงินจากพวกอันธพาลนั่น
ไม่งั้นอาจติดคุกได้
คุกเหรอ?
แกพูดอย่างนั้นได้ยังไงกัน?
โอเค โอเค
ฉันไปล่ะ
ฉันจะใส่ชื่อแก เป็นคนรับผลประโยชน์จากประกันชีวิต
ไปรอรับจากของเมียแกก็แล้วกัน ไอ้ลูกโง่
เราเพิ่งจากเจอกันในรอบ 3 ปี แม่มีเรื่องจะพูดกับผมแค่นี้เหรอ?
แกให้ยืมแค่ครึ่งเดียวก็ได้
ที่เหลือฉันจะหาเอง
ดอกเบี้ย 7% นี่ก็ดีแล้ว แกรู้มั้ย
ได้
ฉันจะไม่มาหาแกอีก
ไอ้ลูกเวร
ถ้าแกได้ข่าว มีศพจมน้ำตาย
ก็รู้ไว้ซะว่าเป็นฉัน
แก ไอ้ลูกเลว
ฉันไม่อยากให้แก มาฝังศพฉันเหมือนกัน
ไอ้ลูกสารเลว แกมันไอ้ลูกใจร้าย
ทางไหนคือทิศใต้?
ทางนั้น
เพราะฉะนั้น ประตูหน้าก็จะอยู่ตรงนี้
เครื่องใช้ไฟฟ้าทั้งหมดก็จะอยู่ตรงนี้
ตรงนี้เป็นห้องน้ำ
- เป็นห้องใหญ่ๆ นะ ใหญ่เท่านี้ แล้วห้องของเราล่ะ?
ห้องของเราเหรอ?
คุณอยากให้มันอยู่ตรงไหนล่ะ?
ตรงโน้นเหรอ?
ตรงนี้ไง!
เลือกได้ดีนี่!
เราจะตื่นมา พร้อมกับแสงอาทิตย์สาดส่องหน้าเรา..
เราจะกินข้าวกันตรงนี้ แล้วก็ดูทีวีตรงโน้น
รออีกแป๊บนึงนะ
ผมหาที่แบบนี้ มา 3 ปีแล้ว
ไม่มีอะไรหรอก แค่ความทรงจำที่น่ากลัว..
เขาทุบตีผมโดยไม่มีสาเหตุ ทำกับผมเหมือนทาส
ไม่ได้ให้อะไรผมเลย นอกจากอาหารกับที่ซุกหัวนอน
ก็แค่ตาแก่ใจร้ายคนหนึ่ง
ตอนผม 9 ขวบ เค้าก็เอาค้อนมายัดใส่มือผมเป็นครั้งแรก
มันหนักมาก...
ถ้าไม่มีเขา ผมคงไม่ได้เป็นช่างไม้หรอก
ผมเกลียดเค้า
ยังสร้างวัดอยู่อีกเหรอปู่? นี่มัน 10 กว่าปีแล้วนะ
แกต้องการอะไร?
เมียผมเค้าอยากเจอปู่
มาหาหลังจากแต่งงานแล้ว มันจะมีประโยชน์อะไร?
แกเช็ดกัน ก่อนแกจะขี้เหรอ?
ไอ้เลว!
แกแกะลึกเกินไป!
แกทำอะไรไปเนี่ย?
เหลี่ยมมุมเพี้ยนไปหมด!
ผมจะไปเอาน้ำ จากหุบเขามาให้นะ
นี่ค่ะ
มือเธอนี่สวยดีนะ
เธอเคยเจอแม่เขารึยังล่ะ?
อะไรนะคะ?
แม่ผัวเธอไง!
ยังค่ะ
เขาคงไม่ให้เจอล่ะสิ?
ไม่ค่ะ
ไอ้บ้านั่น มันยังโกรธแม่มันอยู่เหรอ?
น่าจะอภัยให้ได้แล้ว เรื่องมันก็ผ่านมานานแล้วนะ
คำคัดค้านการยึดทรัพย์
ผมไม่มีแม่
ถึงยังไง เธอก็ยังเป็นแม่ของคุณ
ผมไม่มีแม่
เค้าเป็นแม่คุณนะ
คุณไม่รู้เหรอไง ว่าผมต้องทำงานหนักแค่ไหนกว่าจะได้เงินนั่นมา?
ทำไมผมต้องให้เงินนั่น กับคนที่ผมแทบจะไม่รู้จักด้วยล่ะ?
ไม่มีทาง! พอเถอะ
เธอเป็นครอบครัวของคุณนะ
ครอบครัวเหรอ?
ครอบครัวของผมอยู่ที่นี่ แล้วนี่ก็เป็นบ้านผม
คุณเป็นครอบครัวของผม
โอเค?
ผมกำลังจะสร้างบ้านใหม่ ด้วยเงินก้อนนั้น
ถ้าเราเข้าไปอยู่บ้านใหม่
คุณคิดว่าเราจะมีความสุขเหรอ?
บ้าฉิบ!
พอเถอะ
มันยากนักเหรอคะ ที่จะให้อภัยเธอ?
- การให้อภัยคือ... - หยุดนะ!
พ่อแม่คืออะไรล่ะ?
คือคนที่ให้ชีวิตเรางั้นเหรอ?
แล้วก็หมดหน้าที่?
เธอรู้อะไรเกี่ยวกับเค้าบ้าง?
เธอคิดว่าเธอเป็นใคร ถึงพยายามช่วยเหลือเค้า?
พอได้แล้ว
หยุดร้องไห้ซะที
เธอรู้มั้ยว่าทำไมฉันถึงไม่เคยร้องไห้ เพราะฉันร้องมันหมดแล้วในคืนนั้น
คืนที่เค้าทิ้งฉันให้อยู่กับ ตาแก่นั่น
ฉันร้องไห้ทั้งคืน!
ฉันจะไม่ร้องไห้อีกสำหรับผู้หญิงคนนั้น..
แล้วฉันก็จะไม่ได้เค้าเลยซักแดงเดียว
การให้อภัย..
มันไม่ยากหรอก
ก็แค่..
แบ่งห้องว่างในหัวใจสักห้องนึง
ปู่ฉันเคยพูดไว้
ว่าช่างไม้ที่แท้จริง..
คือคนที่สามารถ สร้างบ้านในหัวใจของเค้าได้
แต่ในบ้านที่คุณสร้าง ในหัวใจของคุณ..
ถ้าคุณให้ทุกห้องกับแม่คุณ กับความเกลียด
คุณจะไปอยู่ที่ไหน? คุณต้องอยู่ข้างนอกบ้าน
ฉันเข้าใจค่ะ
ฉันรู้ว่ามันยากที่จะให้อภัย
แต่..
พ่อฉันก็จำคำของปู่ได้
และให้อภัย ตอนที่ฉันเกือบจะหนีไปกับผู้ชายที่แต่งงานแล้ว
แล้วท่านก็อนุญาตให้เราแต่งงาน อย่างง่ายดาย
คุณรู้มั้ย ว่าทำไม?
การให้อภัย..คือการที่เราแบ่งห้องเล็กๆ ในหัวใจให้กับความเกลียด
ลืมมันซะเถอะค่ะ
ใครขอร้องให้แกช่วย?
จะมาดูล่ะสิว่าฉันตายรึยัง?
แกมันก็ไม่ต่างจาก พ่อของแก
ไอ้สารเลว!
แกมันไร้น้ำใจ ชิงหมามาเกิด!
ฉันไม่ใช่ตัวเอง ตอนที่ฉันมีแก ฉันแค่อายุ 17
ฉันน่าจะไปทำแท้งซะ จะได้ไม่มีแกเป็นความผิดพลาดของฉัน
ตอนนั้นฉันคิดอะไรเนี่ย!
คอยดูซิว่าแกจะไปได้สักกี่น้ำ ถ้าแกไม่มีฉัน!
ออกไปซะ
ฉันไม่ต้องการแก
ไป!
ออกไปซะ ไป!
56,000 ดอลล่าร์
บ้าฉิบ เอาใหม่..
ตกลงทั้งหมดเท่าไหร่?
ค่าดอกเบี้ยที่เลยกำหนด..
ก่อนหน้านั้น..
มากกว่า 90,000
มันเป็นมากอยู่น่า
คุณคิดว่าไง?
ตอนนี้เราถังแตกแล้ว
ดี
ฉันเลี้ยงเอง
ฉันไม่ได้บอกคุณเหรอว่าฉันเลี้ยงเอง?
เก็บเงินด้วยค่ะ!
วางเงินเดิมพันสิ
ขนาดหมามอง ยังชนะได้
ซุลซูชนะได้เงินไปซื้อบุหรี่ ซูจินชนะได้เงินไปซื้อขนมปัง
อย่าให้โชคหลุดลอยไป.. โชคอยู่ในมือของคุณ
เอาล่ะ เลือกเอซขึ้นมา
วันนี้วันที่เท่าไหร่?
คุณรู้มั้ย?
ฉันมักจะลืมวันที่เสมอ
ผมให้คุณมาพบใน 1 สัปดาห์ ไม่ใช่ 2
มีพี่น้องมั้ย?
มีน้องสาวหนึ่งคนค่ะ
โอเค
น้องสาวอายุเท่าไหร่?
ไม่สิ.. อาจจะ 19
ฉันแย่เรื่องตัวเลขค่ะ
บอกวันเกิดของน้องสาวคุณมาสิ
ไฟข้ามถนน สีอะไร?
นี่มันคำถาม อะไรกัน?
ตอบมาเถอะ
ถามว่าอะไรนะคะ?
คุณเรียก น้องสาวของแม่ว่าอะไร?
18 บวก 19 ได้เท่าไหร่?
ถ้าคุณปล่อยลูกโป่ง ตอนที่ลมพัดมาทางตะวันตก..
ลูกโป่งจะลอยไปทางไหน?
ผมไม่รู้ว่า นี่เป็นข่าวดีหรือข่าวร้ายกันแน่
ผมเพิ่งค้นพบตัวเอง
ขอโทษนะคะ
ผมพูดความจริงนะ
จริงเหรอ?
ฉันไม่เชื่อคุณหรอก
ปิดประตูด้วย
นั่งสิ
ฉันยืนดีกว่าค่ะ
ผมกลับมาแล้ว
สาขาที่ปารีสถูกปิดแล้วล่ะ
ฉันรู้แล้วค่ะ
เราจะทำงานด้วยกัน
สถานการณ์เปลี่ยนไป..
ตอนนี้ผมโสด ส่วนคุณก็แต่งงานแล้ว
โชคชะตาเล่นตลกกับเรา?
ที่วันนั้นผมไม่ได้ไป เพราะว่าผม..
ฉันจำไม่ได้แล้วค่ะ
ไว้เจอกันที่แล็บใยผ้านะคะ
ตอนนี้เราก็เหมือนลงเรือลำเดียวกันกันแล้วนะ
นี่แค่เริ่มต้น
เรามาทำงานนี้ด้วยกันเถอะ
คนที่ทำงานยุ่ง ไม่มีเวลามานั่งเศร้าหรอก ใช่มั้ย?
นั่นเรื่องของจิตใจ
- ทำได้ดีนี่ - ยินดีด้วยนะ
อย่าทำหายล่ะ
มันสำคัญมากเหรอคะ?
คุณไปอยู่ไหนมาคะ?
คุณทากาวให้ฉันเหรอ?
เปล่านี่
หมอว่ายังไงบ้าง?
เค้าให้ฉันไปหาอาทิตย์หน้า
ต้องไปอีกเหรอ?
ต้องใช้เวลานานแค่ไหนนะ ถึงจะแปะเสร็จ
พูดอะไรสักอย่างสิคะ คุณหมอ
จากการวิเคราะห์ผล MRI และ PET สแกน
และจากการทำสอบทั้งหมด ผลออกมาว่า..
โปรตีนผิดปกติ
ไปจับตัวอยู่ที่เส้นเลือดดำในสมอง
มีผลกระทบกับเซลล์สมอง
ฉันไม่เข้าใจ ที่คุณหมอพูดค่ะ
พูดให้ฟังง่ายหน่อยซิค่ะ
ผมแน่ใจว่า สาเหตุส่วนใหญ่ มาจากพันธุกรรม
เป็นเคสที่หายาก
คุณเป็น..
โรคอัลไซเมอร์
อะไรนะคะ?
อัล.. อะไรนะคะ?
อัลไซเมอร์
อัลไซเมอร์? มันคืออะไรคะ?
คำถามที่ผมถามคุณไป เป็นการวินิจฉัยโรค
แต่ฉันเพิ่งจะ 27
ทำไมถึงเป็นโรคนี้ได้?
มันเป็นไปได้
แล้ว..
จะเกิดอะไรขึ้นกับฉันคะ?
จิตใจคุณจะตายด้าน ก่อนร่างกาย
คุณควรจะเตรียมตัวไว้ก่อน
ยาจะช่วยให้มันเกิดช้าลง
แต่มันก็ช่วยได้แค่นั้นแหละ
แล้วถ้าผ่าตัดล่ะคะ?
คุณทำงานรึเปล่า?
ทำค่ะ
คุณควรจะลาออกซะตอนนี้
ในไม่ช้า คุณจะไม่สามารถพิมพ์ดีด หรือว่ารับโทรศัพท์ได้..
ทุกอย่างที่คุณสร้างขึ้น
ไม่มีอะไรที่สวยงามหรอก
คุณจะลืมครอบครัว เพื่อนฝูง แม้กระทั่งตัวคุณเอง
ความทรงจำก็จะหายไปอย่างสมบูรณ์
ฉันควรจะลาออกจากงานดีมั้ย?
ทำไมล่ะ?
ฉันควรจะอยู่บ้าน ทำงานบ้านไม่ดีเหรอ?
ดีสิ ผมอยากให้เป็นอย่างนั้น
แต่ทำไมกระทันหันจัง?
ฉันไม่รู้
งานหนักเหรอ?
ข้างนอกน่ะ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก ผมจะเลี้ยงคุณเอง
ลาออกเดี๋ยวนี้เลย
ไม่แน่ พรุ่งนี้ฉันจะไปลาออก?
เดี๋ยวสิ
เกิดอะไรขึ้น?
คุณอยากมีลูกมั้ยคะ?
ลูกเหรอ?
ไม่รู้สิ
ยังไม่เคยคิด
ทำมันให้ฉันนะคะ
ทำอะไร?
ทำ
อะไร?
ทำ..
คุณหมายถึง.. เข้าๆ ออกๆ น่ะเหรอ?
ไม่ใช่ค่ะ ทำ..ไพ่น่ะ
กลไพ่?
คุณไม่เคยชนะเลย
แค่ครั้งเดียวเองนะ
ไม่เอาล่ะ ผมเหนื่อย
แค่ครั้งเดียวเอง นะคะ
ทำไมคุณไม่พูดไปด้วย?
วางเงินเดิมพันมาสิ
แค่หมามองยังชนะ
ซูจินชนะได้เงินไปซื้อขนมปัง ซุลซูชนะได้เงินไปซื้อบุหรี่
เดิมพันเป็นสองเท่าสิ
อย่าปล่อยให้โชคของคุณหลุดลอยไป..
โชคอยู่ในมือของคุณ
เลือกเอซมาสิ!
เอซ!
คุณชนะ
ไม่เบื่อเหรอ?
ไม่
ฮัลโหล?
ผม ยังมินนะ
คุณลาออกแบบนี้ได้ยังไง คุณไม่ได้ยื่นใบลา
ถ้าเป็นเพราะผม เราต้องคุยกัน
ไม่ค่ะ
ผมไม่ทำอะไรคุณหรอก!
- ฉันแค่.. - ถ้าคุณอยากลาออก ก็ทำตามกฎสิ!
- ฉันแค่อยากจะอยู่บ้าน - คุณเป็นอะไรไป!
ถ้าคุณไม่สะดวกใจจะคุยกับผม เราเรียกคนอื่นมาคุยด้วยก็ได้
ฉันจะไปหาคุณที่ออฟฟิศค่ะ
- นี่ของแก - เอามาให้ฉันอันนึงสิ
นายเอาข้าวมากินด้วยเหรอ?
โชคดีจังเลยว่ะ!
สีมันดูมอซอๆ นะ!
ไหนดูซิว่านายมีอะไร
ข้าว!
ดูดีแฮะ!
แล้วกับข้าวล่ะ?
นั่นสำหรับฉันเหรอ? ไม่ต้องก็ได้!
คุณอาจจะ..
สับสนกับคนอื่นที่ชื่อเหมือนกัน
หรือไม่ก็หยิบแฟ้มผิด..
อย่าจับนะ! คุณไม่เข้าใจเหรอ!
นี่ ภรรยาคุณ
บ้าเหรอไง?
เป็นอะไรรึเปล่าครับคุณ?
ทำไมคุณต้องบอกเธอทุกอย่าง?
ทำไมต้องบอกเธอทุกอย่าง?
ผมเป็นหมอนะ
เธอต้องการเวลา สำหรับเตรียมตัว
- คุณแน่ใจเหรอ? - แน่นอน!
แน่นอน..ยังงั้นเหรอ?
ถ้าคุณไม่เชื่อผม คุณก็พาเธอไปหาหมอคนอื่นเลย
หมอ!
แน่ใจเหรอ!
คุณบ้ารึเปล่า? เป็นอะไรไป?
- หมอแน่ใจเหรอ - นี่มันโรงพยาบาลนะ!
หมอแน่ใจเหรอ?
ใจเย็นๆ ค่ะ!
ภรรยาของคุณหมอก็ตายด้วยโรคนี้เหมือนกันค่ะ
คุณหมอใช้เวลาครึ่งชีวิต หาข้อมูลเกี่ยวกับโรคอัลไซเมอร์
ยอมรับความจริงซะเถอะ คุณเปลี่ยนมันไม่ได้หรอก
คุณเป็นอะไรรึเปล่าครับ?
จะไปหาหมอมั้ย?
อีกนิดนึง..
คุณจะไปไหนครับ?
- ฉันไม่รู้ - อะไรนะครับ?
ผมไม่เชื่อ
สมัยนี้ แม้แต่คนยังโคลนกันได้
มันต้องมีทางรักษาสิ
ผมเข้าใจ
แต่เคสของภรรยาคุณหายาก
อาการของเธอ คล้ายกับภรรยาผมมาก
เรื่องมันนานมาแล้ว..
ก่อนที่ภรรยมผมจะตาย
ผมพาเธอไปที่ที่ เราเจอกันครั้งแรก
ไม่น่าเชื่อ เธอจำได้เกือบทุกอย่าง
ตอนนั้นผมดีใจมาก จนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่
ผมคิดว่า ความทรงจำของเธอกลับคืนมา
ผมดีใจมาก
3 ชั่วโมงหลังจากนั้น
เธอมองมาที่ผม แล้วถามว่า..
คุณเป็นใคร?
คุณร้องไห้ทำไม? เธอพูดอย่างนั้น
อา.. สมองมนุษย์ นี่มันซับซ้อนมากใช่มั้ยล่ะ?
ผมบอกคุณ จากประสบการณ์ของผมเอง
คุณหาในหนังสือไม่เจอหรอก
- ฮัลโหล? - นั่นใคร?
ผมเก็บโทรศัพท์ได้บนถนน
เกิดอะไรขึ้น?
เกิดอะไรขึ้นกับเธอเหรอครับ?
มัน..
ผมจะอธิบายยังไงดีเนี่ย?
ยังมิน
เรา..กลับไปเป็นเหมือนเมื่อ 2 ปีที่แล้วได้มั้ย?
2 ปีที่แล้ว?
เพื่ออะไรคะ? นั่นมันก่อนที่เราจะเจอกันนะ
อะไรนะ?
คุณคิดอะไรอยู่?
ซูจิน!
คนโง่
ต้องมองที่ลูกบอลสิ
แปลกจังเลย
ฉันตีโดนแค่ 9 ลูกเอง จริงๆ ต้องได้ 10 ลูกใช่มั้ย?
ไม่ใช่เหรอ?
คุณรู้แล้วเหรอ?
อะไร?
ว่ามียางลบอยู่ในหัวฉัน
- เราเลิกกันเถอะค่ะ - อะไรนะ?
คุณพูดถูก
คนเราไม่สามารถมีความสุขตลอดไปหรอก
- คุณพูดเรื่องอะไร? - มันจบแล้วค่ะ
คิดดูสิ
ความรักจะมีประโยชน์อะไร ถ้าความทรงจำของฉันหายไป?
อย่าดีกับฉันนักเลย
ฉันจะลืมทุกอย่าง
ผมจะจำทุกอย่าง แทนคุณเอง
คุณรู้มั้ย ผมฉลาดนะ
ผมสอบผ่านสถาปนิก ในครั้งแรก
คุณมั่นใจเกินไป
ชีวิตมันโหดร้ายมาก
คุณยังไม่ลืมนี่
ฉันจะลืมยังไง
คุณก็เช่นกัน
อย่าห่วงเลย
มันต้องมีทางรักษา
คุณร้องไห้เหมือนเด็กๆ! คุณเสีย ญาติพี่น้องหรือบ้านไปหรือ?
ฉันจะไปค่ะ
ให้ฉันไปนะ?
อยากไปเหรอ?
พนันกันไหมละ?
บ้าฉิบ!
คุณร้องไห้ทำไม?
ผมบอกแล้วไง ว่าผมจะจำทุกอย่างแทนคุณเอง
คุณรู้อะไรมั้ย?
ถ้าคุณลืมทกสิ่งทุกอย่าง ผมก็จะรื้อฟื้นมันขึ้นมาเอง
แบบนี้
และแบบนี้
คุณคงหยุดผมไม่ได้หรอก
เราจะมาเริ่มต้นอย่างสดใสทุกๆ วัน
เหมือนไปเดทกันทุกวัน .. ดีมั๊ย
คุณก็ต้องไว้เคราแพะอีกแล้วล่ะสิ
อย่าห่วงเลย
เรามาลืมทุกอย่าง ตอนที่เรายังมีความสุขดีกว่า
ในไม่ช้าฉันก็จะลืมทุกอย่าง
ฉันจะไม่รู้ว่า ทำไมคุณถึงอยู่กับฉัน
คุณจะไม่อยู่ในหัวฉัน
ฉันจะจำคุณไม่ได้
คุณเข้าใจมั้ย?
เมื่อความทรงจำเราหายไป ก็เหมือนจิตวิญญาณเราหายไปด้วย
ฉันกลัว!
ทำไมจิตวิญญาณของคุณถึงหายไป?
ตื่นได้แล้ว
ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง
ผมคือความทรงจำของคุณ ผมคือหัวใจของคุณ
เข้าใจไหม?
ไม่ต้องร้องแล้ว!
ที่อยู่คือ..
ฮวาก็อก เขตกังโซ 464-...
2... 2...
2...
...1?
ผมคือใคร?
ชอย ซุลซู
คุณล่ะ?
คิม ซูจิน
ฉันรู้สึกดีขึ้นแล้ว
ดี
คิม ซูจิน
กลับบ้านเร็วๆ นะคะ
โอเค
6 โมงนะ
โอเค
ทำไมเหรอ?
คุณอยากไปไหนเหรอ?
วันนี้เป็นวันเกิดแม่คุณนะคะ ลืมอีกแล้วเหรอ?
เอานี่ไปกินเลย
ฉันเชิญพ่อแม่ แล้วก็อาจารย์ช่างไม้ของคุณมาด้วย
ฉันจะทำอาหารเยอะๆ อย่ามาสายนะคะ
ที่รัก?
นี่ของคุณ
ดูถ้า..
ทานอะไรมารึยังคะ?
เดี๋ยว
วันนี้มีปาร์ตี้เหรอ?
ปาร์ตี้อะไร?
ช่างมันเถอะ
เราไปหาที่คุยกันข้างนอกได้มั้ย?
ทำไมต้องไปข้างนอกด้วยล่ะคะ?
ไปอาบน้ำเถอะค่ะ เดี๋ยวเราจะได้กินข้าวกัน
จำได้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้นบนถนน เมื่อวันก่อน?
อะไรนะคะ?
นี่ฉันแต่งงานแล้วเหรอ?
คุณพูดอะไร..คุณไม่ได้จะ..
เกิดอะไรขึ้น ยังมิน
คุณจะทิ้งฉันเหรอคะ?
อย่านะ
คุณพูดเรื่องอะไร?
มาถึงความรู้สึกของคุณ
ตื่นๆ
ซูจิน คุณโอเคมั้ย?
ไอ้นั่นเป็นใคร?
ผมแค่..
มานี่!
- มานี่! - คุณจะทำอะไร?
- มานี่! - ปล่อยผมนะ!
เดี๋ยว!
เดี๋ยว..
เดี๋ยว..เดี๋ยว!
ฆ่าฉันเลยสิ
เธอเบื่อคุณแล้ว
เธออยากจะย้อนเวลากลับมาอยู่กับผม เข้าใจมั้ย?
ดีนี่ ยินดีด้วยนะ!
คุณต้องมีความสุขแน่ๆ
ไปมีความสุขในนรกเถอะ!
มีความสุขรึยัง?
มีความสุขมั้ย?
คุณยังหนุ่มยังแน่น พวกเราจะดูแลเธอเอง
ไม่ครับ
มันเป็นพันธุกรรม
ตอนนี้เธอยังดูสบายดี..
แต่ไม่ช้า เธอจะไม่สามารถควบคุมการขับถ่าย และอาการแย่ลง
คุณรับมือไม่ไหวแน่
เธอเป็นภรรยาผม ผมจะดูแลเธอเอง
ผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง
แต่คุณต้องมีเหตุผล
หยุดเถอะครับ เธอจะอยู่กับผม
อย่าดื้อสิ!
พอได้แล้ว!
- ได้โปรด ไปเถอะ - ซุลซู!
ซูจิน?
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ?
มีอะไรเหรอ?
ซูจิน! ลูกไม่เป็นไรนะ?
เปิดประตูสิ นี่แม่เองนะ!
เปิดประตูสิ! ซูจิน!
- ซูจิน โธ่ลูกแม่.. - เกิดอะไรขึ้นกับแขนคุณคะ?
ซูจิน!
ซูจิน เปิดประตูสิ นี่แม่เองนะ
ผมเอง
สุขสันต์วันเกิดครับ
อย่าเข้ามานะ
ทำหน้าต่างให้ใหญ่กว่านี้ได้มั้ยคะ?
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?
คืนนี้ผมจะแก้ให้นะ
ใหญ่เท่าไหนดี?
ไม่รู้สิคะ ฉันแค่อยากได้แสงสว่าง
ตกลง
ไปก่อนนะ
ยังมินคะ
ครับ?
ฉันรักคุณ
ผมก็เหมือนกัน
ผมจะกลับเร็วๆ นะ
ณ เวลาหนึ่ง!
เธอจำผมไม่ได้ อีกต่อไปแล้ว
เธอจำไม่ได้เหรอ?
ผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง แต่อย่าปล่อยให้มันมาทำร้ายคุณสิ
ความทรงจำที่เพิ่งเกิดขึ้น จะหายไปก่อน
นั่นล่ะ โรคอัลไซเมอร์
ไม่มีประโยชน์ที่จะไปโทษคนไข้
เธอมองมาที่ตาผม..
แล้วเรียกผม ด้วยชื่อของแฟนเก่าเธอ
แล้วเธอก็พูดว่า 'ฉันรักคุณ'
จริงๆ แล้ว เธอรักใครกันแน่?
เธอคิดถึงวันคืนเก่าๆ
ใช่มั้ย?
นั่นก็แค่.. ความทรงจำที่เธอเหลืออยู่
คุณได้รับความรักจากเธอ ไม่ใช่ผม
ถามตัวคุณเองดูสิ
นายพูดเรื่องอะไร?
ฉันทำใหม่ มา 3 ครั้งแล้วนะ
ตอนนี้นายใส่สูทแล้วนี่ อยากจะไปสนุกกับเมียรึไง?
ในขณะที่พวกเราต้องทำไอ้นี่ให้เสร็จน่ะเหรอ?
บ้าเอ้ย, มีเหตุผลหน่อยสิ, พวก
ชิลบ๊ก ฉัน..
ฉันเป็นใคร?
อะไรนะ?
ฉันมันเลวขนาดนั้นเลยเหรอ?
เกิดอะไรขึ้น?
นี่ ซุลซู สวยใช่มั้ยล่ะ?
- ซุลซู! - ซุลซู.. ซุลซู!
'วิธีดูนาฬิกา'
'ซูจิน ซุลซู'
ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันไม่ได้ตั้งใจ ทำให้คุณเจ็บปวด
พระเจ้า ฉันทำอะไรลงไป?
คุณร้องไห้อยู่เหรอคะ?
ฉันไม่อยากเห็นคุณร้องไห้ หรือว่าเจ็บปวด
ฉันอยากทำให้คุณมีความสุข
แต่ทั้งหมดที่ฉันทำไว้ คุณจะอยู่ในความเจ็บปวดรวดร้าว
ซุลซู! โอ้, ซุลซูยอดรัก
อย่าทำให้ฉันต้องรู้สึกผิด
ฉันรักคุณค่ะ และรักคุณคนเดียว
ฉันคิดถึงคุณ จำคุณได้เพียงคนเดียว
ฉันอยากจะควักหัวใจออกมาให้คุณดูแทบแย่
ยังมีอะไรที่ฉันพอจะทำได้ ในขณะที่ความทรงจำยังเหลืออยู่
โธ่, ที่รักของฉัน
ฉัน คิม ซูจิน ฉันรักคุณเพียงคนเดียว ชอย ซุลซู
ฉันไม่อยากลืม ฉันจะต้องไม่ลืม
คุณเห็นมั้ย?
คุณรู้สึกถึงใจฉันบ้างมั้ย?
ฉันกลัวว่าความทรงจำที่เพิ่งกลับคืนมา จะหายไปอีกครั้ง..
ก่อนที่มันจะเกิดขึ้น ฉันต้องบอกคุณทุกอย่าง
ฉันรักคุณค่ะ และฉันขอโทษ
ฉันพบคุณ เพราะความขี้ลืมของฉัน
ฉันจะจากคุณไป เพราะความขี้ลืมของฉันเช่นกัน
คุณเป็นสิ่งที่ดีที่สุด ที่เคยเกิดขึ้นกับฉัน
ขอบคุณพระเจ้า ที่ส่งคุณมาให้ฉัน
ฉันจะไม่ลืมคุณ
เพราะคุณเป็นส่วนนึงของฉัน
ฉัน ยิ้ม หัวเราะ และทำทุกอย่างเหมือนที่คุณทำ
ฉันอาจจะลืมคุณ
แต่ไม่มีอะไรสามารถเอาคุณออกไป จากร่างกายฉันได้
ถึงแม้ว่าคุณจะไม่เคย บอกรักฉัน
แต่ฉันรู้ค่ะ ว่าลึกๆ แล้ว คุณรักฉัน
ยกโทษให้ฉันด้วยที่ต้องจากคุณไป ได้โปรด..
ฉันจะขอคุณ เป็นครั้งสุดท้าย
ได้โปรด ไปหาพ่อฉันนะคะ
'ใบหย่า'
มันเป็นช่วงที่ลำบากที่สุด ตั้งแต่ที่คุณเกิดมา
แล้วความเจ็บปวดเหล่านั้นก็จะผ่านไป..
มันจะนำคุณไปสู่อนาคต
ซักวันคุณก็จะลืมมันได้? เข้าใจไหม?
ไป! กลับไปทำงานซะ!
นี่คุณ, ซูจิน..
คุณเคยได้ยินคำพูดนี้มั้ยครับ.. การให้อภัยคือการแบ่งห้องเล็กๆ
ในหัวใจให้กับความเกลียด
เธอให้ผมมามาก
ผมมีอะไรจะบอกเธอ.. ก่อนที่เธอจะลืมผมโดยสิ้นเชิง
ถ้าผมไม่บอก..
ชีวิตผมคงไม่มีความหมาย
'บุคคลสูญหาย'
♪ ขอผมถามคุณหน่อยได้ไหม
♪ เมื่อใดที่ความทรงจำกลับคืนมา
♪ ผมสามารถเล่าเรื่องความรักของเรา อีกครั้งได้ไหม
♪ คุณมองผมหลับ และคุณอยู่ในฝันของผม
♪ มันจะไม่มีวันหายไป มันจะเป็นความทรงจำตลอดไป
ฉันเหมือนฝุ่นละออง
เวลาที่รู้สึกดี มันอยู่ในตัวฉัน
แต่เมื่อไหร่ที่ฉันรู้สึกเศร้า
ฉันก็แค่..
แค่ปัดมันทิ้งไป
ไฟแซ็ค..ไฟแซ็คน่ะมีมะ
ความรักและเงินตรา ก็เหมือนกับบุหรี่
สามารถสูบได้หรือเปล่า ถ้าไม่มีไฟแซ็ค
คุณจะมีความรักโดยไม่มีไฟแซ็คได้หรือ
บุหรี่..
ฉันจะทิ้งมันไปเสมอ
ทิ้งมันไป, ทิ้งมัน
เหมือนความเศร้าของคุณ
แบบนี้..
♪ คุณต้องกลับไปหามันเสมอ
♪ ผมไม่สามารถซ่อนน้ำตาไว้ได้
♪ ผมไม่สามารถพูดว่า 'ผมรักคุณ'
♪ ผมต้องการเวลา เวลาที่ผมเคยมีอยู่กับคุณ
♪ ความรักมันคือความทรงจำ มันไม่สามารถที่จะลบเลือน...
ผมต้องการไปอีกครั้ง
นี่
คุณน่ะเห็นแก่ตัว
คุณควรจะให้โอกาสผม
คุณทิ้งผมอย่างนี้ได้ยังไง
ผมโดดเดี่ยวอีกแล้ว
'ชอย ซุลซู'
'กังเนียง'
แปลกจัง ที่วันนี้ฉันจำทุกอย่างได้หมด
ทั้งสนามฝึกตีลูก ทั้งร้านนั่น.. ทุกอย่าง!
ไม่แน่ นี่อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย
เพราะฉะนั้นฉันจึงเขียนถึงคุณ ในขณะที่ฉันยังจำได้
ภูเขาที่สูงที่สุดในเกาหลือ คือ ภูเขาเบ็กดู สูง 2,744 เมตร
โค้กของคุณที่ฉันคว้ามาดื่ม ราคา 70 เซ็นต์
ฉันเก่งมั้ยล่ะ
ภูเขาที่สูงเป็นอันดับ 2 คือ ภูเขาฮัลลา สูง 1,950 เมตร
เห็นมั้ยล่ะ?
คุณไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกค่ะ
ซานตาครอส คือ วันที่ 25 ธันวา
ฉันทำได้ดี ใช่มั้ย?
เพื่อความยุติธรรม คุณลืมฉันซะเถอะ นะคะ
ไปเจอคนอื่นที่ดี และมีความสุข
อย่าอารมณ์เสียนะ มันจะทำให้คุณดูไม่ดี
คุณอาจจะไม่รู้ แต่คุณเป็นสามีที่ดี
ฉันรู้ความจริงข้อนี้ดี เพราะฉันเคยเป็นภรรยาของคุณ
ไม่ต้องพยายามตามหาฉันหรอกค่ะ ซุลซู
ลาก่อน
บางวัน เธอก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเองไม่ได้เลยค่ะ
เธอปรับตัวเข้ากับที่นี่ได้ดี
เธอฉีกรูปทุกใบ ยกเว้นรูปนั้น
ทางนี้ค่ะ
คุณมีแขกค่ะ
แขกเหรอ?
ขอบคุณครับ
คุณจำ..ผมไม่ได้เหรอครับ?
ฉันรู้จักคุณเหรอคะ?
ยินดีที่ได้รู้จักครับ
ผม ชอย ซุลซู
กลิ่นนี่มัน..
เหมือนเคยได้กลิ่นนี้ที่ไหนสักแห่ง..
คุณลุง..
บนรถเมล์..
ที่ไหนนะ..
ความทรงจำ..
ในฝัน..
ฝัน..
ฉันจำไม่ได้..
คุณร้องไห้ทำไมคะ?
เธอได้รับอนุญาตให้ไปเที่ยวข้างนอกมั้ยครับ?
นี่คือสวรรค์เหรอคะ?
ครับ
ผมรักคุณ!
กำกับโดย จอห์น เอช สี
จุง วู-ซุง
ซอน เย-จิน
นำเสนอ และจัดจำหน่ายโดย ซีเจ เอ็นเตอร์เทนเมนต์
ตรวจทาน และ เขียนบทใหม่ โดย จอห์น เอช ลี